Internet lijkt soms van hype naar hype te gaan. Interactiviteit en participatie zijn het laatste jaar opnieuw in zwang geraakt. Zowat elke krant heeft tegenwoordig blogs en discussiefora voor hun lezers, hippe fabrikanten willen consumenten bij hun product betrekken; alles onder het motto ‘de consument wordt nu ook producent’. Wie écht modern wil zijn begint over creatieve collaboratie en wikicratie, en wie al langer meeloopt bromt dat al die nieuwe technieken niets anders zijn dan oude wijn in nieuwe zakken.
Nu gebeurt er inderdaad ineens razend veel interessants op internet. Veel technieken die eerder alleen door doorgewinterde nerds waren te gebruiken, zijn nu drastisch vereenvoudigd en daarmee voor iedereen ontsloten. Software is meer op gezamenlijk gebruik toegesneden dan vroeger. Onder veel professionele gebruikers en ontwikkelaars bestaat om die redenen een nieuw en aanstekelijk enthousiasme over de mogelijkheden van het net. Samengevat is de gedachte dat we momenteel middenin de overstap zitten van een statisch web naar Web 2.0: de vernieuwde, verbeterde versie van internet. Maar juist wie denkt met iets nieuws bezig te zijn, loopt een groter risico op blikvernauwing dan gemiddeld.
Daarom willen we de blikrichting eens omdraaien. Wat denken welgeleerde buitenstaanders van de ontwikkelingen op internet? Zijn de dingen die nieuw zijn op internet ook nieuw daarbuiten? Is internet de motor van verandering die de optimistische aanhangers van de Web 2.0-gedachte erin zien, of is het eerder zo dat veranderingen die elders al langer gaande waren, nu ook hun beslag vinden op internet? En wat kunnen internetliefhebbers leren van andere vakgebieden?
Vraaggesprekken met Bernt Hugenholtz (hoogleraar recht), Paul Schnabel (directeur Sociaal Cultureel Planbureau), Abram de Swaan (hoogleraar sociologie) en Michiel Schwarz (consultant technologische cultuur).